Monthly Archives: juni 2014

rolex

‘Wees altijd lief voor een eend, want een eend is ook iemand z’n moeder’, zong ik altijd op scoutingkamp. Die  songtekst heeft een stukje bewustzijn gewekt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik altijd lief heb willen zijn voor de ander. Bij PC werd dat niet altijd gewaardeerd.

Continue reading

bon

Begin deze maand kreeg u de Studenten Kortingskrant op de mat, een sympathiek krantje wel, dat vier maal per jaar de arme student wat aalmoezen uit laat knippen. Bezigheidstherapie en solidariteit in één, gelijk het gevang, waar je ook extra zakgeld krijgt als lekker mee knutselt. Toch geldt de actie alleen voor studenten die in een van de drie ‘uitgaveregio’s’ wonen, dat zijn plaatsen met voldoende beschaving voor advertenties. Iedereen boven het NAP maakt z’n kleding maar lekker zelf.

Continue reading

bagagedragerOp 24 mei werd de VPRO Bagagedrager 2014 uitgereikt aan Rasit Elibol. Wat bedoeld was als sympathieke aanmoedigingsprijs voor beginnende reisverhalenschrijvers werd een ondoordachte, amateuristische kermis voor gevorderde jonge schrijvers, halve zolen en mijn zwager. Een hoofdschuddend ooggetuigenverslag.

Ik sta op het punt om de VPRO en de Bagagedrager met de grond gelijk te maken, en ik wek natuurlijk de schijn dat ik dat doe omdat de prijs niet naar mijn teerbeminde zwager is gegaan. Daar kan ik natuurlijk niets tegenin brengen, maar ik ben eigenlijk wel blij dat hij niet heeft gewonnen, want nu hoef ik niet met hem mee op reis. Ik heb een hekel aan reizen. Waar ik ook een hekel aan heb is slecht georganiseerde evenementen, en daarom schrijf ik dit stuk. Maar wie liever gelooft dat ik dit allemaal slechts uit rancune opteken, die gelooft dat maar. Continue reading

dautzenberg“Of het nu echt gebeurd is of niet, dat is volstrekt oninteressant. Het is een goed boek, punt”.

Het was een beetje gênant: zojuist had Anton Dautzenberg, de minst relevante schrijver waar u misschien wel van gehoord heeft, bij Pauw en Witteman verteld over het vrijwillig afstaan van zijn nier. Voor de roman die hij er over geschreven had, De Samaritaan, had geen van de aanwezigen enige belangstelling. Zelfs niet geveinsd. En nu beweerde dat malle Michelinmannetje opeens dat het waarheidsgehalte er niet toe deed. Continue reading

kempeesTotdat ik de naam Yuki op de omslag van het boek zag staan, dacht ik dat Yuki helemaal geen echte naam was, dat het alleen gebruikt werd als koosnaampje door de moeders van de kleine Yuri’s en Youps van deze wereld. Maar het lijkt wel alsof de ouders van Yuki Kempees bij zijn geboorte al wisten dat hij nooit het denkniveau van een kind zou overstijgen.

Continue reading

Archief