Monthly Archives: januari 2010

SnorIk ben dol op Elsbeth Etty en op Bert Wagendorp, gek met Frits Abraham en Aaf Brandt Corstius en ook Henk Hofland en Jan Blokker lees ik met plezier, maar van al mijn favoriete columnisten is Kader Abdolah mij toch het liefst. Iedere maandagmorgen weet de Perzische Prins mij weer te verbazen en op het verkeerde been te zetten. Zo ging hij onlangs op audiëntie bij de Paus. Meteen maakte hij oogcontact met Gods Plaatsvervanger op Aarde. En wat beloofde de Paus hem vervolgens? De sandalen waarmee Jezus Christus over het water had gelopen! ‘Hi ho hi ho/je krijgt het niet cadeau’ zingen de zeven dwergen in de nasynchronisatie van Sneeuwwitje, maar Kader Abdolah wel dus. Van de Paus en via hem van Jezus Christus zelve. Geweldig! Wat hij met de sandalen gaat doen, heeft hij nog niet verteld, maar het zou me niks verbazen als we hem binnenkort in het schemeruur over de Westeinder zien schuiven.
Continue reading

Hafid
Nu op 2: alle redenen waarom u een hekel kunt hebben aan Hafid Bouazza.

Marcel VerreckWas het een droom? In ieder geval geen nachtmerrie. Ik was aanwezig bij de crematie van Jan Dijkgraaf, de beroemde hoofdredacteur van HP/De Tijd. Goed, ik had weleens een dingetje met hem gehad (wie niet!) maar dat mocht geen reden zijn om hem niet de laatste eer te bewijzen. Veel mensen hadden daar anders over gedacht. Eenzaam stond de kist in de aula. Er lag veel te groot bloemstuk op. Rust zacht Jan, Directie Audax las ik op het lint. Het tafereel straalde niet zozeer verdriet alswel opluchting uit. Maar dat kon ook aan mijn vooringenomenheid liggen. Tijd om mijn gekwetste columnistentrots opzij te zetten. Hier werd afscheid genomen van een mens. Continue reading

120Ja, u miste ons al. Wij waren de roes van ons 120-jarig Lustrumfeest (bedankt nog voor de felicitaties) aan het wegslapen. Maar het goede nieuws: we zijn weer terug. Met bijvoorbeeld in de loop van de middag een stuk, een foto, of misschien wel een geinig grapje. U hoort nog van ons.

GuillemetHet is altijd pijnlijk als je grappen, goede voornemens of zelfs beleid moet gaan uitleggen. Voor je het weet, raak je in het defensief, kom je met vergezochte redeneringen en ben je excuses aan het verzinnen. Dat werd weer duidelijk toen NRC Handelsblad onlangs zijn nieuwe reclamecampagne ging uitleggen. Weg slijpsteen van de geest. Die is aan de stoeprand gezet. Het weldenkend deel der natie wilde weer eens iets anders. De nieuwe campagne kreeg in de krant, maar ook ver daarbuiten een vliegende start. ik denk nrc> lees je dan, met daarbij een of andere kreet zoals discussie, scherpte, onafhankelijk, diepgang. Kreten waar een intellectueel zich echt fijn van gaat voelen. En daarbij dan dat pijltje zonder stok.
Continue reading

Archief