JG
Een groot deel van de gesprekken die wij dagelijks voeren, bestaat uit vragen. Met vragen drukken wij onze interesse uit in de medemens, komen wij nieuwe dingen te weten en wordt de conversatie op gang gehouden. Probeert u maar eens een gesprek te voeren zonder vragen! Dat is lastiger dan u denkt.
Als quizmaker voor radio en tv wordt mij bijna dagelijks om vragen gevraagd. Toen de zittende redactie (TM en DD) mij opbelde, voelde ik het verzoek dan ook al aankomen. Een quiz, gemaakt om elkaar te leren kennen, en vooral die grootste der vragen te beantwoorden: kan een mens een ander kennen, als hij zichzelf niet kent? In tien hoogstpersoonlijk en door mij ontwikkelde vragen zal de redactie hierop een antwoord proberen te vinden. Ze beantwoorden de vragen niet alleen zelf, maar doen ook een slag naar wat hun collega zal antwoorden. Kent de een de ander beter dan zichzelf? Wie weet!
-JG
Welk boek beweert u gelezen te hebben, terwijl het tegendeel waar is?
TM: Dat kan maar een boek zijn, Kritik der reinen Vernunft van Immanuel Kant. Ik pretendeer graag dat ik een intelligente en ontwikkelde jongeman ben, maar in werkelijkheid krijg ik nog elke maand de Bobo op de mat.
DD: Als boekwetenschapper vertel ik graag aan eenieder die het maar wil horen dat ik thuis een uitgave van Reinaert de Vos heb uit 1568. Maar als u het echt wilt weten, ben ik zwaar astmatisch en krijg ik het Spaans benauwd van alles wat voor 1985 gedrukt is.
Wanneer droeg u voor het laatst een witte broek?
TM: Dat moet geweest zijn toen ik een kleine rol mocht spelen in De Toscaanse bruiloft, de nieuwste Romcom van Johan Nijenhuis. Ik speelde de toyboy van de bruid, die tussen het ja-woord en de receptie nog even een vluggertje met haar maakte achter de garderoberekken.
DD: Ik draag nooit witte broeken, punt uit. Ik ben toch godverdomme niet voor niets stadsdichter van Venlo geworden toen ik zestien was?
Welke bijnaam heeft uw roede? Welke bijnaam zou u willen dat hij heeft?
TM: Mijn jongeheer mag ik graag ‘Rick Magicstick’ noemen. Dat is trouwens ook mijn DJ-naam. Want als PC-redacteur krijg je een honorarium waar de honden nog geen brood van lusten. Daarnaast ben ik ook nog ontwerper, kok, talent en zelfstandig ondernemer in de creatieve sector. Misschien zou Rick Mega-magicstick nog wel leuk zijn, maar eigenlijk ben ik wel tevreden zo.
DD: mijn Sjwans noem ik graag IJzeren Thijs, naar een nummer van Rowwen Heze, mijn lievelingsband. IJzeren Thijs is een man die niet van Rowwen Heze houdt maar van Hardrock muziek, net als mijn Schattepum.
Stel, u staat op een tweesplitsing (technisch gezien een driesplitsing, omdat u immers ook ergens vandaan moet komen). Het is u niet bekend welke weg u moet nemen om weer thuis te komen. DD en TM staan op wacht bij de splitsing. Een van hen vertelt altijd de waarheid, de ander laat slechts leugens over zijn lippen komen. Wat moet u vragen om de weg naar uw huis te vinden?
TM: Waarom zou je nog naar huis willen als je mij en DD tegenkomt? Je kunt beter vragen of we nog zin hebben in een biertje, als DD dan nee zegt weet je in ieder geval wie de leugenaar is.
DD: Je zou dan het best kunnen vragen naar de plaats die de ware werkelijkheid inneemt in de werken van Lucebert en hoe dit samenhangt met de weg die naar huis leidt. Die proleet van een TM weet waarschijnlijk niet wat het goede antwoord is, dus hij zal je in ieder geval de waarheid niet vertellen. Afhankelijk van mijn antwoord zou je dan, mits je niet net zo weinig kaas hebt gegeten van de Poëzie als TM ,de weg naar huis moeten kunnen vinden.
Levende natuur. Hoe heten de vliezige plaatsen tussen de schedelbeenderen bij pasgeboren kinderen?
TM: Fontanel! Ik had ooit nog een broertje, maar toen ik wilde kijken of er een wortel in zou passen, heeft hij het helaas niet overleefd. Soms krijg ik wel eens het gevoel dat mijn ouders me dit nog steeds kwalijk nemen.
DD: Fontanel. Er gaat niets boven een warme fontanel, een beetje glijmiddel en mijn stijve IJzeren Thijs zeg ik altijd maar.
Als u onverhoopt niet meer kon presteren (een auto-ongeluk, gebrek aan zin, gemorste thee), wie zou van u dan uw vriendin mogen bestijgen?
TM: Dat zou natuurlijk DD zijn. Omgekeerd verwacht ik ook dat ik zijn vriendin zou mogen bestijgen in het geval dat hij, god verhoede het, niet meer zou kunnen presteren.
DD: Dat zou natuurlijk TM zijn. Omgekeerd verwacht ik ook ik zijn vriendin zou mogen bestijgen in het geval dat hij, god verhoede het, niet meer zou kunnen presteren.
Wat is volgens u het beste stuk dat JG geschreven heeft? En waarom.
TM: Dat moet het korte maar krachtige stuk dat hij ooit over het drinken van koffie geschreven heeft zijn. Waarom? Ik drink nu eenmaal graag koffie.
DD: Ik zal heel eerlijk zijn, ik ben meer een schrijver dan een lezer. Ik lees eigenlijk nooit stukken van anderen, laat staan dat ik hele boeken zou gaan lezen. Maar ik heb wel eens iets van JG aangelezen over kunst en Joost Zwagerman. Volgens mij vond ik dat wel aardig.
Wat vindt u het vervelendst aan Armando?
TM: Het vervelendste aan Armando vind ik dat hij zijn oorlogsverleden zo uitbuit. Ik bedoel, het is ondertussen bijna zeventig jaar geleden. Of nee, ik vind zijn naam het vervelendste. Waarom zou je in godsnaam je geboortenaam ontkennen? Zeker als het alternatief ‘Armando’ is. Maar het allervervelendste moet wel zijn dat hij nog leeft.
DD: Wie?
Zet in de juiste volgorde: Hanna Bervoets, Renske de Greef, Ruud Lubbers.
TM: De juiste volgorde moet van groot naar klein zijn: Renske de Greef, Hanna Bervoets, Ruud Lubbers.
DD: Renske de Greef, Hanna Bervoets, Ruud Lubbers. Waar ik Renske zei bedoelde ik Hanna en waar ik Hanna zei bedoelde ik Renske, stop de tijd. Ik zet twee jokers in.
Vindt u het ook een beetje te ver gaan om een hele prullenbak in uw badkamer te zetten, alleen maar voor die zilverpapieren pieletjes op tubes tandpasta?
TM: Ik zeg altijd maar: Beter een hele prullenbak in je badkamer, dan een halve badkamer in je prullenbak.
DD: Nee.
Hij is er weer! Een geheel nieuwe deadline voor de recensieprijsvraag. Heeft u de afgelopen drie maanden een boek gelezen, een film gezien of een concert bezocht, dan kunt u daarover schrijven. Bent u niet in zo’n gunstige positie, dan kunt u uw vooroordelen de vrije loop geven. Voor vrijdag 18 maart, 18.00 stipt verwachten wij uw nietsontziende en toch humoristische recensie. Een prachtige tas met boeken en misschien wel een muffe redacteurszetel staan op het spel. Insturen naar redactie@propriacures.nl.
UPDATE: WEGENS TOESTANDEN IN HET MIDDEN-OOSTEN DEADLINE UITGESTELD TOT ZATERDAG 25 MAART, 18.00
Bang voor zigeuners ben ik nooit geweest. Misschien die ene keer dat ik halverwege een fietstocht op de Veluwe een nacht doorbracht op een camping die bleek te bestaan uit een woonwagenkamp en een hondenuitlaatveldje, waar ik voor tien euro mijn tent op mocht zetten. ’s Nachts sliep ik met de tenthamer in mijn slaapzak. Maar er is niet met zekerheid te zeggen dat dat ook echt zigeuners waren, het konden ook gewoon asocialen zijn. Continue reading
Het is inmiddels traditie geworden. Elk jaar neemt Frits Abrahams mij mee naar het Wereldkerstcircus, in het Carré. We ontmoeten elkaar bij het metrostation op de Wibautstraat, en lopen vanaf daar naar de Amstel. Frits kan wandelen als de beste. Zeker in parken komt hij goed tot zijn recht. Continue reading
Economie beïnvloedt de kunst. Maar gaat dat andersom ook op? In een nieuwe reeks voor de VPRO Gids interviewt econoom en schrijver A.H.J. Dautzenberg mensen die met één voet in de kunstsector staan, met de andere in de wereld van het geld, en met het kruis ongemakkelijk bungelen boven de maar al te scherpe grenslijn.
Ze zijn dikker dan ik dacht. Haar borsten zijn duidelijk zichtbaar door haar stretchtrui. Denk niet aan de verlegen ontluikende borstknopjes van een elfjarige, maar de jetsers van een vrouw van 67 die drie kinderen heeft grootgebracht en de kinderen van de buren ook liet meezuigen omdat ze in de oorlog heeft geleerd dat je goede melk nooit moet verspillen. Een kloeke moeder, zo niet in de letterlijke zin, dan wel in de figuurlijke. Een imago dat alleen maar wordt versterkt doordat ze tijdens het gehele interview blijft knabbelen aan plakjes gedroogde moederkoek. Continue reading
Het overkomt je soms. Tijdens een groepsdiscussie in het café, maar het zou ook zomaar in een kantine kunnen zijn. De argumenten die je gebruikt worden ook door een andere medestander gebezigd, de schrijnende voorbeelden ook. Dan weet je het. Het opinieartikel uit het degelijke opinieblad waar jij je betoog op baseert, heeft de ander ook gezien. En je dacht nog wel dat niemand anders dat blad las. Vervuld van enige schaamte, maar ook met een gevoel van vernieuwde vriendschap sluit je je medestander in de armen. Hetzelfde gevoel kreeg ik met Rutte, toen hij voorstelde om te korten op de activiteiten van publieke omroepen op internet. Hij moest ook VPRO Dorst gelezen hebben! Continue reading
Uit: PC’s grote Harry Mulisch-nummer
‘Wij van het podium Het Stichting de Brandmeester Complex voelen ons er ook toe geroepen om iets te zeggen over de veranderingen in de Nederlandse kunstwereld die ons te wachten staan. Zoals u weet wordt er een kwart bezuinigd op de culturele sector. Erfgoed en musea worden hiervan vrijgesteld, dus dat betekent, even uit de losse pols berekend, 40% korting voor de uitvoerende kunsten. Op een budget dat al krap is. BTW op de toegangskaartjes gaat van 6% naar 19%, een absolute stijging van 13%, maar relatief al gauw weer 316,66%, om het maar even op twee cijfers achter de komma te houden. De afschaffing van het Metropool Orkest doet ons in principe weinig, aangezien Omroep Overijssel nog over een uitstekende fanfare, HEPODIJS (Het Pontje Over De IJssel) beschikt. Maar als u dan bedenkt dat het Muziek Centrum Nederland wordt opgeheven, dat 20% van het budget van ons podium op zich neemt, en dan de één meenemen, dan gaan wij er 93% op achteruit. Als we daarbij optellen dat de gemeentes, die ons voor een groot deel financieren, ook zelf moeten bezuinigen, kunt u op de vingers van één hand uitrekenen dat we uiteindelijk terechtkomen op een totale bezuiniging van, zeg maar, 130%. Tellen we daarbij op dat door de algemene verslechtering van de culturele sector iedereen er plus minus pin me er niet op vast 50% op achteruitgaat, dan zitten we alweer op 180%. Door vicieuze cirkelwerking koppen we dan al gauw weer tegen de 215% aan. Op ons jaarlijks budget van drie ton betekent dat dus dat wij voortaan €345.000 aan de staat verschuldigd zijn, per jaar, Deze schuld kan natuurlijk meer worden, als ons nog eenmalige subsidies of andere stipendia worden toegekend. Continue reading
Eerst werd er bij ons thuis nog met ongeloof op gereageerd. Pas aan de trillende handen van mijn vader tijdens het afweken van de vangst van de dag zag ik hoe zwaar het hem viel. Met moeite kon hij het stukje van de envelop boven het ventiel van het fluitketeltje houden. De postzegel was allang klaar om eraf getrokken te worden, maar nog steeds staarde vader alleen maar in de stoom, terwijl het zegeltje – een 70-cents Koningin Beatrix type ‘Struycken’, postfris niet meer dan een euro waard, maar toch -langzaam kromtrok onder de hete damp. Continue reading
Naar aanleiding van de relatie tussen presentatrice Eva Jinek en advocaat Bram Moszkowicz is er binnen de NPS-NOS besloten tot een commissie om te onderzoeken of Jinek nog naar wens zou kunnen functioneren als Nieuwsuur-presentator, onder het licht van deze nieuw naar bovengekomen feiten. De aangestelde commissie staat onder leiding van inmiddels oud-gemeenteraadslid Alfredo te Doekel, doctorandus. Op basis van het onderstaand gesprek, gevoerd op dinsdag 18 mei jongstleden, en dan vooral de niet-coöperatieve houding van Jinek is besloten tot het verdisconteren van de aanstaande samenwerking.
Continue reading
Het was nog niet zo lang geleden dat producent Klaas de Jong, bekend van De hel van ’63 en De schippers van de Kameleon, een rechtszaak won tegen Maarten Spanjer, die hem een oplichter noemde. Ongegrond, volgens de rechtbank. En kijk eens aan, de rechter laat nu beslag nemen op de bezittingen van ‘De hel van ’63 Film B.V.’, wegens achterstallige betalingen. Klaas de Jong, oplichtertje dat je me bent. Maarten Spanjer rijdt altijd op de meter, dat weet je toch. En nu we het toch over je minder exemplarische karaktereigenschappen hebben, wanneer ga je eens een film maken waarin niet elke acteur en figurant arisch is?
Je bent net veertig geworden, je haar is ondanks de juiste shampoo droog en futloos, punk is dood maar je leeft zelf nog, en verder gebeurt er niets in je leven dat bij andere mensen ook niet dagelijks gebeurt. Misschien heeft Barbara Stok hier zelf geen last van, maar ik wel. Barbara Stok is zo saai dat de enige unieke eigenschap waar ze nog aanspraak op kan doen, is dat ze niet meedoet met die hedendaagse trend van cartoonisten om grappig of leuk te zijn.
Continue reading
Beste firma SKK,
Normaal ben ik niet zo’n consumententype, die als hij in de wacht staat bij een telefooncentrale gaat berekenen wat elk gesprek hem kost aan belminuten en verloren werktijd. Ik accepteer meestal maar uit luiheid dat op elk willekeurig moment tien procent van de dingen die je nodig hebt, niet werkt. Vaak doen ze het na een tijdje vanzelf weer, en dan had je dus niet hoeven bellen, en als ze het blijven vertikken zijn ze toch van zo’n slechte kwaliteit dat bellen geeneens zin heeft.
Continue reading
Marcel Duchamp wist dat één urinoir voldoende is om een boodschap over te dragen. En hij wist ook dat je met meerdere urinoirs, mits goed aangesloten, niet meer met een te maken kunstexpositie hebt, maar een openbaar toilet. Zelfbenoemd kunstenaar Steven de Peven is precies in deze val getrapt. De eerste keer dat je bijvoorbeeld de aanwijsstok voor bejaarden ziet, compleet met afgestompte punt, zou je nog kunnen zeggen dat de kunstenaar een goed idee heeft gehad. Maar als je dan het aanwijsstokje met kromming voor hoeken, of om naar twee punten tegelijkertijd te wijzen, of om naar jezelf te wijzen, hebt gehad, begint er bij de bezoeker iets te dagen. Die man heeft verder geen ideeën. Als een kind dat net lof van zijn ouders heeft geoogst omdat hij met één hand kan fietsen, is hij nu tot zeurens toe heen en weer aan het fietsen, vissend naar meer complimenten. Na twintig aanwijsstokjes te hebben gezien, waan je je niet meer bij een expositie, maar in de Xenos.
Het concept kan de tentoonstelling dus niet dragen. De uitvoering evenmin. De takken, die waarschijnlijk in elk willekeurig bos gevonden kunnen worden, zijn nauwelijks schoongemaakt of ontknot. Het handvat is nauwelijks te onderscheiden van het wijsgedeelte, waarschijnlijk omdat ze beiden met dezelfde rode tape zijn omwonden. Geen van de stokjes kan voor zichzelf spreken, een handgeschreven kaartje is nodig om te laten zien dat het stokje een aanwijsstokje is, en niet een ongelukkige samenkomst tussen verf, touw en twijg, alsof Sipje en Sopje uitgegleden zijn tijdens het verven van hun SM-kelder. Het enige wat nog serieus te nemen valt aan deze expositie zijn de prijzen, die de gemiddelde winstmarge van een willekeurig Koninginnedag-standje ver overstijgen.
Vandaag de laatste dag van de Aanwijsstokjes-expositie in De Brakke Grond, 19.00-01.00.
Blaasworst
Gehaktkolven
Half bokje
Warm graan
Dode zalm
Broodcompôte
Spek van ’t kluifje
Natte lappen vel
Vet uit het potje
Vleesbier
Aangebraden deeghomp
Kipknuppel groentepap