119/24

vat_vol_puberleed__121308dToen ik klein was, kreeg ik vrijwel nooit snoep. Het waren de jaren zeventig en mijn moeder was van de gezonde school. Zo gezond dat ze een bruine boterham met honing eigenlijk al het toppunt van verwennerij vond. ’s Middags bij de thee kregen mijn zusjes en ik steevast een scheepskoek; een gortdroge en keiharde beschuit waaraan een minimale hoeveelheid suiker was toegevoegd om het etiket ‘koek’ nog enigszins te rechtvaardigen. Dat ging bij vriendinnetjes thuis wel anders. Daar stonden trommels en potten vol lolly’s, schuimpjes en spekjes op het aanrecht, waaruit je om half vier zomaar een handvol mocht pakken. Onze vriendschappen werden in belangrijke mate bepaald door de snoepomstandigheden.

Continue reading

Voor de gelegenheid in stemmig zwart wit: voorste rij: StB, Leon Verdonschot, JV, achterste rij: JS, OK, JG, Bert Brussen

Voor de gelegenheid in stemmig zwart wit: voorste rij: StB, Leon Verdonschot, JV, achterste rij: JS, OK, JG, Bert Brussen

Met een ruk opent OK de deur van haar fraaie appartement in het centrum van Amsterdam. ‘Gátverdamme,’ roept ze richting haar eerste gast StB. ‘Wat stink jij naar Conimex. Je gaat je thuis maar wassen en komt pas terug als die woklucht is verdwenen.’ Pas dan ziet ze wie er achter de geschrokken redacteur staat. Daar op de overloop staat onmiskenbaar oudste redacteur JS. Zes maanden geleden verdwenen naar Azië, en nu weer terug. OK vliegt hem om zijn nek terwijl StB alvast een mooi plekje uitzoekt. De rest van de gasten druppelt binnen terwijl de gastvrouw het zongerijpte mannenlichaam van de verloren zoon met een washandje bewerkt.

Continue reading

rawrVoor alle jongelingen die plannen hebben om de debuutroman te schrijven die alle andere debuutromans overbodig maakt: dit is een waarschuwing. Begin er niet aan.

Laten we eerlijk zijn, je wist niet per se wie vorig jaar de Gouden Uil had gewonnen. En je wist niet wat ook weer het verschil was tussen de Librisprijs, waarvoor je op de shortlist kwam te staan, en de AKO-prijs. Tot maart 2009 was de situatie als volgt: je had een debuutroman geschreven die een tweede druk bereikte, en zelfs een derde. Sinds maart 2008 waren bijna 4000 exemplaren verkocht. Het was, kortom, best een goede debuutroman, niets meer en niets minder. En toen zetten binnen een week twee literaire jury’s het boek op hun shortlist.

Continue reading

tegel

Vorig jaar stond ik op het Boekenbal bij de trap, toen daar een man afliep die over zijn eigen voeten struikelde en viel. Hij viel recht in mijn armen. Hij was dronken, maar dat waren er daar wel meer. De man herstelde zich en stelde zich voor. Tom Kellerhuis. Wat een avond. Viel daar zomaar een van mijn journalistieke helden in mijn armen.
Continue reading

beaKoningin Beatrix (vorstin)
Wanneer de Mexicaanse griep echt uitbreekt, verhuizen we met de familie naar Engeland. Vanaf daar zal ik alle landgenoten toespreken via Radio Oranje. Canada is misschien nog een beter toevluchtsoord. Maar het is belangrijk dat de rest van Nederland doorgaat met de orde van de dag. We laten ons niet terroriseren door dergelijk natuurgeweld. Koninginnedag gaat volgend jaar, griep of niet, dus gewoon door.

Continue reading

tacobell

Het is bekend: u en ik lopen binnenkort gezellig taco’s op te hoesten als half Nederland weer terugkomt van de Franse, Duitse, Italiaanse, Sloveense (lekker alternatief!), Franse, Italiaanse, Franse of Italiaanse camping. Staatssecretaris Heemskerk (EZ) had nog zo gewaarschuwd: ga nu toch lekker weg in eigen land. Maar nee hoor, u wilde niet luisteren. Eigen schuld. PC vroeg de sterren hoe zij de vakantie grieploos door denken te komen.

Continue reading

DIT IS SJUUL PARADIJS!!!!Soms zijn mensen er ineens. Je hebt nog nooit van ze gehoord, hebt ze nog nooit gezien en plots gaat er geen dag voorbij zonder dat je hun naam ergens tegenkomt. In 2005 was er de pianoman, die aanspoelde op een Engels strand en wekenlang het nieuws beheerste omdat het eerste wat hij deed niet het aantrekken van een schone onderbroek was, maar het spelen van een riedeltje piano. Sjuul Paradijs ook is zo’n iemand. Begin dit jaar was hij er. Gewoon, ineens. Niet dat hij tot nu toe blijk van een speciaal talent heeft gegeven, maar als hoofdredacteur van de Telegraaf en fakkeldrager van hardwerkend Nederland is dat geen vereiste.

Continue reading

andy pipkin

Amsterdam, 14 juli 2009. Vandaag maakt stichting MEE bekend dat veel zwakbegaafden en ander geestelijk gehandicapten klagen over de aanwezigheid van een glazen plafond. De stichting, die mensen met een achterstand ondersteunt, trekt aan de alarmbel over deze kwestie. Volgens woordvoerder Annemarie Doppers heeft het glazen plafond een remmende invloed op de ontwikkeling van zwakbegaafden. ‘Ze zijn niet in staat om daar doorheen te breken en kunnen op die manier nooit hogerop komen. De man die volgens velen verantwoordelijk is voor het glazen plafond is de Vlaamse onderzoeker Peer Zwemmer van de universiteit Leuven. Hij ontwikkelde het glazen plafond om het potentieel van mensen met een ontwikkelingsachterstand te meten.

Continue reading

Ingmar Heytze: 'Hebben jullie em door jongens? Voetbal? Muurtje?

Als je een ongelooflijke hekel aan sport hebt, dan kun je daar natuurlijk gewoon voor uitkomen. Je kunt de Champions League-finale luid zuchtend afzetten en zo’n heerlijk Zweeds kwaliteitsdrama van Ingmar Bergman in je dvd-speler stoppen. Of als het gejuich van de buren in hun feesttent je teveel wordt, dan draai je de volumeknop van je B&O net wat hoger, zodat ze overstemd worden door een lekker stukkie Mahler – koper, het liefst veel koper. Bij de Volkskrant hebben ze ook een grondige hekel aan sport, en als je kijkt naar de oplossing die ze hebben gevonden, dan zit het blijkbaar erg diep. De Volkskrant heeft de Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze ingezet als sportcolumnist. Continue reading

Stil! Opa vertelt een verhaaltjeHet was niet alsof ze er altijd over zat te klagen. Mevrouw Schrödermeier voelde zich alleen soms wat ongemakkelijk op straat. ’t Was ook allemaal zo anders geworden. Toen de Indiëgangers terugkwamen, had je daar helemaal geen last van. Maar nu, al die Turken en Surinamers en al die andere soorten mensen die ze op school nog bij volkenkunde hadden behandeld, daar voelde ze zich niet helemaal gemakkelijk bij.

Continue reading

Archief