Monthly Archives: mei 2011

lenieIn een vlaag van desoriëntatie laat ik mij op de golven meedrijven. Ik ben haar kwijt, zoveel is duidelijk. Ik raak in paniek als ik merk dat ik in ondiep water ben beland. Mijn staart raakt voor de tweede keer een zanderige bodem. Ik geef mij over aan de getijdestroming, verraderlijk als die in de Waddenzee kan zijn.

Iedereen heeft wel een favoriet goed doel. Je kunt fan zijn van de cliniclowns, donateur worden van het WNF, of een maandelijkse bedrag overmaken naar Stichting Doe Een Gems. Opvallend genoeg zijn er nog altijd hordes ecofanaten die maar wat graag hun kapitaal of arbeid willen doneren aan Lenie ’t Hart, de Cruella de Vil van het waddengebied.
Continue reading

1885Ik probeer me vaak een voorstelling te maken van Natalie Righton. In de Volkskrant verschijnen bijna dagelijks spannende stukken van haar hand waarin ze verslag doet vanuit Afghanistan en Pakistan. Vanwege haar Angelsaksische achternaam heb ik lang aangenomen dat haar stukjes werden overgenomen uit the Times of the Guardian. Dat ze werden geschreven door een enorme vent met snor, die toevalligerwijs Natalie heet, zoals er ook mannen zijn die Kim of Anne heten. Maar niets is minder waar. Niet alleen is Righton gewoon een Nederlandse, ze is ook nog eens op en top vrouw.

Continue reading

dezVandaag lanceert Propria Cures zijn nieuwe bijlage: de “Z”, het eerste en enige katern geheel gewijd aan Joost Zwagerman. Met interviews, essayistiek, recensies en cadeau-artikelen, natuurlijk allemaal over het leven en werk van Joost Zwagerman. De redactie zegt in een verklaring:

‘Joost Zwagerman is een obstinate ijdeltuit met een menselijkerwijs niet te verklaren geldingsdrang. Een pedante sausdief die met zijn zelfingenomen gebazel op de oevers van letterenland het bruggenhoofd vormt voor beroepskakelaars en andere non-valeurs. Bovenal is Zwagerman een menselijke automatiek, waarin lauwe meningen geduldig liggen te wachten tot het luikje zich opent.’ Dit is slechts een greep uit de vele misvattingen die er over Zwagerman bestaan. Sinds hij in 1986 met de Houdgreep debuteerde, was de kritiek niet mals. Natuurlijk, er was ook lof. Er kwamen prijzen, vertalingen, schouderklopjes en fandagen. Maar de algemene teneur was er een van afgunst en negativiteit. Waarom? Dat laat zich raden. Joost Zwagerman beschikt met zijn eruditie, zijn brede algemene ontwikkeling, en – bovenal – zijn sociale en menslievende inborst over eigenschappen
waar de meeste van zijn vakbroeders alleen van kunnen dromen. En hoewel velen van hen hem liever gisteren dan vandaag zouden zien gaan, is de realiteit dat Zwagerman al vijfentwintig jaar de absolute vedette is op het literaire veld. Het is de hoogste tijd voor een weerwoord.

Als voorproefje is de eerste pagina van dit nu al succesvolle katern hieronder beschikbaar.

De “Z” – pagina 1 (PDF)

Archief