Monthly Archives: november 2011

wim de jong‘Waar haat is, is leven’ schreef Remco Campert eens. Waar hij dat schreef weet ik niet meer. Dat vermelden ze er dan helaas weer niet bij op citaten.nl. Maar wel weet ik dat hij het ergens voor 2007 moet hebben neergepend. In dat jaar werd Wim de Jong namelijk columnist van de Volkskrant. En we weten allemaal dat er na lezing van Wim de Jong nog een vorm van bestaan mogelijk is, maar dat je dat een echt ‘leven’ niet meer kan noemen. Continue reading

marente de moorIn het juryverslag van de AKO Literatuurprijs stond niet: ‘Viel er dan echt helemaal níets te lachen in De Nederlandse maagd van Marente de Moor? Nee, en dat is best knap voor een boek van 300 pagina’s. Daarom krijgt ze een prijs van 50.000 euro. Hier.’ Wel stond er: ‘In zinnelijk en krachtig proza geeft De Moor haar prachtige personages gestalte. De Nederlandse maagd is een meeslepende, broeierige roman, die nog lang blijft nazinderen.’ Waarbij ik de vraag stel of we hetzelfde boek hebben gelezen. Zinnelijk? Broeierig? Chlamydia, dat is broeierig, De Nederlandse maagd allerminst.

Continue reading

De Bie In een lang vervlogen tijd waren Van Kooten en De Bie de koningen van de Nederlandse kijkbuis. Met hun karaktertjes namen ze de hele samenleving in de zeik, en iedereen vond het leuk want die Ralph en Thea Ternauw leken net de buren, vonden de buren van elkaar. Tegenwoordig vinden buren elkaar voornamelijk teringlijer of terrorist, typetjes die het op tv net wat minder zouden doen dan de Vieze Man of Koos Koets. Daarom doen Van Kooten en De Bie nu iets anders.
Van Kooten heeft een paar best vermakelijke boekjes over zijn leven als literaire lulhannes geschreven en is voornamelijk bezig getrouwd te zijn met zijn Barbara. Hem valt hooguit kwalijk te nemen dat hij haar niet wat strakker aan het lijntje heeft gehouden toen zij met het wilde en vooral slechte plan kwam om de kleinburgerlijkheden die zij via e-mail met Deborah Campert uitwisselt op straat te gooien. Continue reading

3_44szom02_schalmlitcafe_511_pleijfbobbronshofWie denkt dat historici alleen maar nostalgische betweters zijn met het relativeringsvermogen van een zweefmolen, heeft het mooi mis. Natuurlijk, je hebt Maarten van Rossem, die zijn mening minder snel herziet dan een dominee uit Nunspeet. We vergeten even Thomas von der Dunk, die zijn anti-PVV-speech zelfs wel búiten het dorpshuis wil houden als hij binnen niet welkom is. Maar gelukkig hebben we Herman Pleij, de man die bekendstaat om zijn weidse blik op de geschiedenis. Letterlijk in dit geval, want hij is zo scheel dat zijn kijk op het heden zich ook in het verleden afspeelt. Continue reading

harry-mulischBinnenkort hoef je met je ongemakkelijke artistieke date niet meer naar het Foam waar het wit, kil en tochtig is. Je kunt een kijkje gaan nemen in de nog warme studeerkamer van de enige echte God
van Nederland. Het huis van Harry Mulisch aan de Leidsekade wordt geopend voor het volk. Wie zijn nieuwste postume boek leest kan zich onmiddellijk voorstellen wat je daar zult aantreffen: een paradijs voor de kosmische Supernerd. Puzzelen pur sang.

Continue reading

Archief