De redactie

Door gastredacteur Stefano Keizers (SK)

Dit is het zesde en laatste stukje dat ik schrijf voor Propria Cures. Ik heb op allerlei manieren geprobeerd om mijn redacteurschap te verlengen maar het mocht niet baten.

Gezien de diepgaande band die we hebben leek het mij noodzakelijk om te gaan reflecteren. Nog eenmaal blik ik terug op alle hoogte- en dieptepunten die ik tijdens het schrijven voor jullie doorgemaakt heb.

Waar te beginnen? Ik herinner mij nog goed hoe ik in het najaar van 2017 een e-mail van ene Mathijs kreeg; een mooie, uitgebreide e-mail, die mij op waarde schatte. En hoe het vervolgens 3,5 maand duurde voordat ik Mathijs een antwoord gaf. Ik weet nog goed hoe mijn regisseur mij op allerlei manieren heeft afgeraden om op het aanzoek in te gaan en hoe ik het met hem eens was.

Toen eind februari bleek dat ik een gigantische huurschuld had en de e-mail van Mathijs nog steeds de enige opdracht was die op de planken lag, besloot ik uiteraard om een principiële knieval te maken. Hoe nat waren de tranen toen bleek dat achter het gastredacteurschap van dit vod geen liquide vergoedingen schuilgaan! Hoe mensonterend was de trots die mij deed bewegen om alsnog op het aanbod in te gaan!

Voor ik het wist was mijn leven totaal veranderd en slokte de allesverslindende draaikolk van de hogere sferen mij op in dit immer beklijvende avontuur.

Met weemoed kijk ik terug op de nul reacties die mijn werk teweeg heeft gebracht. Het uitblijven van aanmoedigingen van lezers, het nooit verkrijgen van (op z’n minst) ontvangstbevestigingen nadat ik mijn stukjes had opgestuurd, de complete willekeur waarmee er met mijn werk werd omgegaan, het gemis van een beknopte introductie aan de achterban, het nooit zien of spreken van de mensen, het maanden na dato verwelkomen van één summier exemplaar van de papieren uitgave, het steeds meer het idee krijgen dat werkelijk niemand deze teksten leest en het dus niet uitmaakt wat ik opschrijf, het vervolgens verder uittesten van die hypothese en mijn vermoedens bevestigd zien worden, het volledig verspillen van mijn en jullie tijd, daar was het me uiteindelijk allemaal om te doen.

Wat ontzettend fijn dat ik dit platform heb mogen gebruiken om steeds meer het idee te krijgen dat ik daadwerkelijk niet besta. Bedankt dat ik eens temeer heb mogen proeven van het zoete goed dat zich futiliteit mag noemen, bedankt dat ik mij heb mogen wanen in de woestijn, in de limbo, in het ongewis, dat ik de trauma’s uit mijn jeugd heb mogen herbeleven, bang en alleen, opgesloten op mijn kamer.

Ik vind het mooi om te zien hoe weinig impact iemands bloed, zweet en tranen kunnen hebben. Is het geen prachtig idee dat hard werken absoluut niet altijd loont? Worden we niet gelukkiger van de gedachte dat je ook met het doen van vrijwilligerswerk in een diepe depressie kunt belanden?

Al met al is het een mooie tijd geweest, doorspekt met pijn en frustratie, doorzeeft met kogels. Voor de laatste keer kwak ik met extreem veel tegenzin wat tekst neer, rek ik zo geforceerd mogelijk de lengte op omdat ik al een paar alinea’s geleden de draad ben kwijtgeraakt.

Ik zag zojuist dat ik het minimale aantal vereiste woorden (400) ruimschoots bereikt heb (546) en ik kan niet beschrijven hoe goed dat voelt.

Geen idee eigenlijk waarom ik nog steeds aan het typen ben. Het klink in elk geval als de perfecte conclusie voor dit hele verhaal.

Ik ben eenzaam.

SK

Naam en nummer zijn bekend op de redactie.

De redactie reageert doorgaans niet.

Ook rancuneus? Doe mee aan de PC ONTHOOFTPRIJSVRAAG.

PUBLIEK DEBAT-EXAMEN 2018

Bent u de nieuwe Sywert van Lienden?

Heeft u nooit een rol van betekenis gespeeld in de Nederlandse politiek, maar wil u zich wel graag met het publieke debat bemoeien? U kunt natuurlijk een jonge schrijfster worden en vervolgens geëngageerd raken, maar sinds uw stukje voor de Kerstprijsvraag van PC zo genadeloos de grond in werd geboord hebt u die droom eigenlijk ook wel opgegeven. Geen probleem: u kunt namelijk altijd nog Sywert van Lienden worden! Geef het juiste antwoord op de volgende drie vragen en kom er achter of er een Sywert in u schuilt.

Vragen

Vraag 1.

Figuur 1

Zie figuur 1. Dit is een hittekaart van het aantal door de politie geregistreerde geweldsdelicten waarbij homoseksuelen vanwege hun geaardheid slachtoffer zijn.

Wat leidt u uit deze kaart af?

  1. Dat zielsgelukkige homo’s in de Biblebelt hand in hand tussen de kippenhokken door huppelen.
  2. Dat er meer mensen in de randstad wonen dan in Overijssel of Zeeland.
  3. Dat homoseksualiteit niet voortkomt in België.

Vraag 2.

In de Gaza-oorlog zijn de aantallen doden van de twee partijen bijzonder asymmetrisch: meer dan 2100 Palestijnse slachtoffers staan tegenover 71 Israëli’s. Het gaat hier om zowel militaire- als burgerdoden. Een linkse opiniemaker gebruikt deze cijfers in een kritiek op Israël. Op welke manier kunt u op uw beurt een punt maken door een vergelijking te trekken met de tweede wereldoorlog?

  1. In de Hongerwinter kwamen meer dan 20.000 mensen om, dus die Palestijnen moeten niet zo klagen. Ze hebben het weer in ieder geval mee.
  2. Weet je wie er ook veel slachtoffers maakten? De geallieerden! Man, o man, die hebben de Duitsers echt flink in de pan gehakt. Dat zijn simpele statistieken. Vooruit, dan vergeet ik even dat die Palestijnen deels burgerslachtoffers zijn, en ik reken de burgerslachtoffers die de Duitsers maakten ook niet mee, maar een Holocaust meer of minder, daar zal niemand over vallen, toch?
  3. Weet je wat ook asymmetrisch was? Het haar van Hitler!

Vraag 3.

In St. Michielsgestel wonen 20 vluchtelingen. 10 vluchtelingen worden uitgezet naar Afghanistan. Hoeveel vluchtelingen blijven er over in St. Michielsgestel?

  1. 10
  2. 30
  3. 100, en het zijn allemaal verkrachters.

Antwoorden

1A. Het verschil tussen absolute en relatieve gegevens is toch maar relatief.

2B. Het Amerikaanse leger telt ook al jarenlang elke omgekomen man tussen de 15 en 85 in het Midden-Oosten mee als militair slachtoffer, dus waarom zou u niet hetzelfde doen?

3C. Och, u zit er een factor 10 naast, maar wat maakt dat nu helemaal uit? Het gaat uiteindelijk niet om de exacte gegevens maar om de grote ontwikkelingen.

Puntentelling

0 antwoorden goed: Helaas. Stuurt u toch maar weer eens een stukje in. Misschien kunt u eerst om geheel andere redenen bekend worden en pas daarna politiek actief.

1 antwoord goed: Bestaat de G500 eigenlijk nog? Zoek het eens uit, misschien hebben ze nog een plekje voor u.

2 antwoorden goed: Ga zo door! Stuur eens een opiniestukje in naar de Volkskrant, die plaatsen toch alles wel.

3 antwoorden goed: Leg alles waar u mee bezig bent neer en neem direct contact op met DWDD. U bent het vernieuwende geluid waar ons vastgeroeste politieke bestel om schreeuwt!

 

Midas Dekkers is een gewervelde, tweevoetige primaat van de soort Homo sapiens. Vroeger hoefde hij alleen dieren op te eten om te overleven; tegenwoordig moet hij ze ook beschrijven in geestig proza. Problemen lost hij bij voorkeur op door te kijken hoe ze dat bij hem in de familie vroeger deden.

 

Hoi Midas,

Na jaren trouwe dienst is mijn Eend nu echt total loss. Ik moet dus een nieuwe auto uitzoeken, maar zie door de bomen het bos niet meer. Het liefst ga ik natuurlijk voor een Jaguar of een Ferrari Dino, maar zulke beesten gaan mijn budget helaas te boven. Ik heb even nagedacht over een Fiat Panda, maar als WWF-donateur zit dat me toch niet lekker. In de running zijn nu eigenlijk alleen nog een oude Kever, Hyundai Pony en Opel Boomkikker. Wat raad jij aan?

Guus

 

Ha die Guus oude Neanderthaler! Dit lijkt me nou bij uitstek zo’n vraag waarvan ik zeg: verplaats je eens in je voorouders en bedenk wat zij in deze situatie zouden hebben gedaan. Dus stel je voor, loop je lekker te flaneren op de savanne – berenvelletje om, knots op de rug, harem veilig thuis in de grot – zie je in de verte opeens een malse mammoet voorbijkomen. Je kent het wel, zo’n opgepompte kiloknaller met genoeg spek om al die wijven van je maandenlang te feeden, bont voor je aankomende drie wintercollecties en als klap op de vuurpijl ook nog eens twee toeters van slagtanden voor in de achtertuin of op de Chinese zwarte markt. Hoe rijg je deze vetpot zo snel mogelijk aan je speer? Kies je voor elektrische stuurbekrachtiging en hydraulische schokdempers, of heb je toch meer aan draadloze achteruitrijcamera en een geïntegreerde fietsendrager? Dit soort afwegingen zijn belangrijk als je een nieuwe wagen kiest. Uiteindelijk is het een keuze die je zelf maakt, maar zelf ben ik zo uitgekomen op een gecamoufleerde 4×4 Rock Crawler Mud Master Jeep. Die komt nog dagelijks goed van pas.

 

Lieve Midas,

Mijn wereld staat op z’n kop. Ik ben een jonge, zelfstandige meid met een leuke snoet en een snelle internetverbinding. Op Tinder had ik dus binnen de kortste keren een paar honderd matches. Nu weet je hoe dat gaat: je doet wat small talk om achter elkaars banksaldo en HIV-status te komen, en zo vallen de kandidaten bij bosjes af. Toch zit ik zelfs na deze selectie nog met een groep van zo’n 40 mannen die ik eigenlijk allemaal wel een eicel zou gunnen. Ga ik voor de blauwe ogen, de stalen biceps of de betonnen hamstrings? Ik kan gewoon niet kiezen! Wat zou jij doen?

Een chick in de war

 

Zo wijfie, beginnen ze al te rammelen? Geen wonder, want zo te horen heb je het libido van een veenlijk. Wat een tunnelvisie, typisch voor zo’n modern mens. Nee, neem dan de Australopithecus afarensis, je opoe die een paar generaties terug in Ethiopië huishield. Dacht je dat die in een rubberboom ging zitten mokken als ze niet kon kiezen tussen geile Cro-magnonman zus en bronstige holbewoner zo? Natuurlijk niet, die snol pakte ze gewoon allebei. En zo hoort het ook. In het leven draait alles om goed zaad, en om de kans daarop te vergroten kun je je risico’s het best zo veel mogelijk spreiden. Lucy wist dat drie miljoen jaar geleden al, dus hoe kan het nou dat jij dat met die bak hersens van je nog steeds niet snapt? Ben jij nou een Homo sapiens? Trek een mooi hemd aan, drink wat trechterbekers berkensap en hupsakee, op het hunebed ermee. Kijk eens naar de jager-verzamelaars, daar kun je nog wat van leren. On the prowl, get them all!

 

Beste meneer Dekkers,

Ik raak altijd erg opgewonden van de verhalen die u vertelt over de oertijd. Ik re-enact ze dan ook graag op de Drentse hei. Nu vraag ik me alleen af wat de beste manier is om een fikkie te stoken. Deden ze dat in het Pleistoceen nou met vuurstenen of met houten stokjes?

Meneer Timmer

 

Doe niet zo moeilijk man, koop gewoon een aansteker bij de Primera. Je bent toch geen aap!

Heeft u een beetje goede genen? 

Beproef uw geluk en doe mee aan de KOLOMKOMPETITIE.

 

De Nederlander leest niet meer: volgens geclassificeerde CPNB-rapporten nog maar zo’n 0,3 boek per jaar. Daar staat tegenover dat de gemiddelde huisvrouw uit Assendelft maar liefst 1,2 romans per maand schrijft. Om deze emancipatiebeweging in goede banen te leiden hebben uitgevers, agenten en andere literaire souteneurs in korte tijd een miljoenenindustrie uit de grond gestampt: die van de schrijfcursussen. Naar klassiek recept nemen succesauteurs een groep novicen bij de hand om ze alle kneepjes van het vak bij te brengen in een riante (bij voorkeur Spaanse) villa met een (aanvankelijk) goedgevulde likeurenkast. Op veler verzoek bestormt nu ook Propria Cures deze vechtmarkt, om de concurrentie aan te gaan met de Querido Academie, de Schrijversvakschool en de Editio Schrijversacademie. Schrijf u vandaag nog in bij PC Academy. Hieronder stellen de docenten zich aan u voor.

 

Alle deelnemers krijgen een kamer toegewezen in dit luxe landhuis. Naar verluidt vond Hella Haasse er ooit de inspiratie voor haar kasteelromans.

 

Frika Boor

Lieve schrijver, wat is het mooi dat je belangstelling hebt voor de masterclass. Als je vandaag nog het lesgeld overmaakt, plant je het eerste zaadje van een prachtige carrière. Machtig hè, zo’n metafoor? Daar wil ik jullie nou van alles over leren. Het is vast moeilijk te geloven, maar zelf ben ik ook ooit zo begonnen: met hele kleine stapjes. Geleidelijk ben ik uitgegroeid tot de Connie van de Achterhoek. In mijn columns voor de Huis-aan-Huis verken ik het grijze gebied tussen goed en kwaad, de zin van het leven en de bakkers waar je hier in de buurt nog een fatsoenlijke krentenwegge kunt krijgen. Mijn debuutroman Kanker in de Ziel verscheen onlangs bij uitgeverij De Gretige Geit.

 

Hendrikje Vogelzang

Als je mij vraagt: wie is voor jou nou een literair vaderfiguur? Dan roep ik meteen: James Joyce. Tenzij ik dan toevallig net een brok oranjekoek in m’n muil heb natuurlijk. Noem me een geflipte para, maar ik vertrouw die mainstream uitgeverijen voor geen cent. Ik wil mijn eigen stem behouden, en bovendien een goede redacteur: mijzelf. Daarom geef ik al mijn werk uit in eigen beheer. Ik zweer erbij, net zoals al mijn buurvrouwen, de slager en Paulien Cornelisse. Toen ik mijn eerste dichtbundel uitbracht werd ik onmiddellijk afgeschilderd als profetische mystica. Dat imago heb ik inmiddels afgeschud met een paar snoeiharde thrillers, hoewel ik ook nog steeds de trotse stadsdichter ben van Nieuw Scheemda. Mijn laatste boek is een sleutelroman over de culturele avant-garde van Finsterwolde. Daar stond Oldambt wel even van op z’n kop!

 

Jan de Vries

Hoe je het ook wendt of keert, schrijven is bepaald geen sinecure. Iedere zichzelf respecterende auteur geeft zich daar rekenschap van. Daarom is het van levensbelang om je pennenvruchten soms onder de loep te nemen. Recht je rug, en vraag je af: gebruik ik wel alle stijlmiddelen die er heden ten dage op de markt zijn? Waarschijnlijk schraap je nu je keel en bijt je op je onderlip, want nee, dat doe je niet. Je laat kansen liggen. Daarom nodig ik je uit voor mijn Clinic Clichés. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, is mijn devies. Waarom zou je opnieuw het wiel uitvinden? Dat is zó 2016. Deze literaire duizendpoot zal je leren hoe je de creatieve sappen echt op gang brengt. Fooien zijn welkom, want ik bevind me in een financiële spagaat. Verder hoef je voor deze emotionele rollercoaster niets mee te nemen, behalve een goed humeur.

 

Philip Huff

Ik kan niet wachten om de cursisten van PC Academy te ontmoeten. In samenwerking met mijn gerenommeerde collega’s zal ik ze alle do’s en don’ts bijbrengen van dialogen, intriges en seksscènes. Schrijven doe je met je hart.

 

Bent u too cool for school?

Win dan gewoon op eigen houtje de KOLOMKOMPETITIE.

Archief