De redactie

 

Midas Dekkers is een gewervelde, tweevoetige primaat van de soort Homo sapiens. Vroeger hoefde hij alleen dieren op te eten om te overleven; tegenwoordig moet hij ze ook beschrijven in geestig proza. Problemen lost hij bij voorkeur op door te kijken hoe ze dat bij hem in de familie vroeger deden.

 

Hoi Midas,

Na jaren trouwe dienst is mijn Eend nu echt total loss. Ik moet dus een nieuwe auto uitzoeken, maar zie door de bomen het bos niet meer. Het liefst ga ik natuurlijk voor een Jaguar of een Ferrari Dino, maar zulke beesten gaan mijn budget helaas te boven. Ik heb even nagedacht over een Fiat Panda, maar als WWF-donateur zit dat me toch niet lekker. In de running zijn nu eigenlijk alleen nog een oude Kever, Hyundai Pony en Opel Boomkikker. Wat raad jij aan?

Guus

 

Ha die Guus oude Neanderthaler! Dit lijkt me nou bij uitstek zo’n vraag waarvan ik zeg: verplaats je eens in je voorouders en bedenk wat zij in deze situatie zouden hebben gedaan. Dus stel je voor, loop je lekker te flaneren op de savanne – berenvelletje om, knots op de rug, harem veilig thuis in de grot – zie je in de verte opeens een malse mammoet voorbijkomen. Je kent het wel, zo’n opgepompte kiloknaller met genoeg spek om al die wijven van je maandenlang te feeden, bont voor je aankomende drie wintercollecties en als klap op de vuurpijl ook nog eens twee toeters van slagtanden voor in de achtertuin of op de Chinese zwarte markt. Hoe rijg je deze vetpot zo snel mogelijk aan je speer? Kies je voor elektrische stuurbekrachtiging en hydraulische schokdempers, of heb je toch meer aan draadloze achteruitrijcamera en een geïntegreerde fietsendrager? Dit soort afwegingen zijn belangrijk als je een nieuwe wagen kiest. Uiteindelijk is het een keuze die je zelf maakt, maar zelf ben ik zo uitgekomen op een gecamoufleerde 4×4 Rock Crawler Mud Master Jeep. Die komt nog dagelijks goed van pas.

 

Lieve Midas,

Mijn wereld staat op z’n kop. Ik ben een jonge, zelfstandige meid met een leuke snoet en een snelle internetverbinding. Op Tinder had ik dus binnen de kortste keren een paar honderd matches. Nu weet je hoe dat gaat: je doet wat small talk om achter elkaars banksaldo en HIV-status te komen, en zo vallen de kandidaten bij bosjes af. Toch zit ik zelfs na deze selectie nog met een groep van zo’n 40 mannen die ik eigenlijk allemaal wel een eicel zou gunnen. Ga ik voor de blauwe ogen, de stalen biceps of de betonnen hamstrings? Ik kan gewoon niet kiezen! Wat zou jij doen?

Een chick in de war

 

Zo wijfie, beginnen ze al te rammelen? Geen wonder, want zo te horen heb je het libido van een veenlijk. Wat een tunnelvisie, typisch voor zo’n modern mens. Nee, neem dan de Australopithecus afarensis, je opoe die een paar generaties terug in Ethiopië huishield. Dacht je dat die in een rubberboom ging zitten mokken als ze niet kon kiezen tussen geile Cro-magnonman zus en bronstige holbewoner zo? Natuurlijk niet, die snol pakte ze gewoon allebei. En zo hoort het ook. In het leven draait alles om goed zaad, en om de kans daarop te vergroten kun je je risico’s het best zo veel mogelijk spreiden. Lucy wist dat drie miljoen jaar geleden al, dus hoe kan het nou dat jij dat met die bak hersens van je nog steeds niet snapt? Ben jij nou een Homo sapiens? Trek een mooi hemd aan, drink wat trechterbekers berkensap en hupsakee, op het hunebed ermee. Kijk eens naar de jager-verzamelaars, daar kun je nog wat van leren. On the prowl, get them all!

 

Beste meneer Dekkers,

Ik raak altijd erg opgewonden van de verhalen die u vertelt over de oertijd. Ik re-enact ze dan ook graag op de Drentse hei. Nu vraag ik me alleen af wat de beste manier is om een fikkie te stoken. Deden ze dat in het Pleistoceen nou met vuurstenen of met houten stokjes?

Meneer Timmer

 

Doe niet zo moeilijk man, koop gewoon een aansteker bij de Primera. Je bent toch geen aap!

Heeft u een beetje goede genen? 

Beproef uw geluk en doe mee aan de KOLOMKOMPETITIE.

 

De Nederlander leest niet meer: volgens geclassificeerde CPNB-rapporten nog maar zo’n 0,3 boek per jaar. Daar staat tegenover dat de gemiddelde huisvrouw uit Assendelft maar liefst 1,2 romans per maand schrijft. Om deze emancipatiebeweging in goede banen te leiden hebben uitgevers, agenten en andere literaire souteneurs in korte tijd een miljoenenindustrie uit de grond gestampt: die van de schrijfcursussen. Naar klassiek recept nemen succesauteurs een groep novicen bij de hand om ze alle kneepjes van het vak bij te brengen in een riante (bij voorkeur Spaanse) villa met een (aanvankelijk) goedgevulde likeurenkast. Op veler verzoek bestormt nu ook Propria Cures deze vechtmarkt, om de concurrentie aan te gaan met de Querido Academie, de Schrijversvakschool en de Editio Schrijversacademie. Schrijf u vandaag nog in bij PC Academy. Hieronder stellen de docenten zich aan u voor.

 

Alle deelnemers krijgen een kamer toegewezen in dit luxe landhuis. Naar verluidt vond Hella Haasse er ooit de inspiratie voor haar kasteelromans.

 

Frika Boor

Lieve schrijver, wat is het mooi dat je belangstelling hebt voor de masterclass. Als je vandaag nog het lesgeld overmaakt, plant je het eerste zaadje van een prachtige carrière. Machtig hè, zo’n metafoor? Daar wil ik jullie nou van alles over leren. Het is vast moeilijk te geloven, maar zelf ben ik ook ooit zo begonnen: met hele kleine stapjes. Geleidelijk ben ik uitgegroeid tot de Connie van de Achterhoek. In mijn columns voor de Huis-aan-Huis verken ik het grijze gebied tussen goed en kwaad, de zin van het leven en de bakkers waar je hier in de buurt nog een fatsoenlijke krentenwegge kunt krijgen. Mijn debuutroman Kanker in de Ziel verscheen onlangs bij uitgeverij De Gretige Geit.

 

Hendrikje Vogelzang

Als je mij vraagt: wie is voor jou nou een literair vaderfiguur? Dan roep ik meteen: James Joyce. Tenzij ik dan toevallig net een brok oranjekoek in m’n muil heb natuurlijk. Noem me een geflipte para, maar ik vertrouw die mainstream uitgeverijen voor geen cent. Ik wil mijn eigen stem behouden, en bovendien een goede redacteur: mijzelf. Daarom geef ik al mijn werk uit in eigen beheer. Ik zweer erbij, net zoals al mijn buurvrouwen, de slager en Paulien Cornelisse. Toen ik mijn eerste dichtbundel uitbracht werd ik onmiddellijk afgeschilderd als profetische mystica. Dat imago heb ik inmiddels afgeschud met een paar snoeiharde thrillers, hoewel ik ook nog steeds de trotse stadsdichter ben van Nieuw Scheemda. Mijn laatste boek is een sleutelroman over de culturele avant-garde van Finsterwolde. Daar stond Oldambt wel even van op z’n kop!

 

Jan de Vries

Hoe je het ook wendt of keert, schrijven is bepaald geen sinecure. Iedere zichzelf respecterende auteur geeft zich daar rekenschap van. Daarom is het van levensbelang om je pennenvruchten soms onder de loep te nemen. Recht je rug, en vraag je af: gebruik ik wel alle stijlmiddelen die er heden ten dage op de markt zijn? Waarschijnlijk schraap je nu je keel en bijt je op je onderlip, want nee, dat doe je niet. Je laat kansen liggen. Daarom nodig ik je uit voor mijn Clinic Clichés. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, is mijn devies. Waarom zou je opnieuw het wiel uitvinden? Dat is zó 2016. Deze literaire duizendpoot zal je leren hoe je de creatieve sappen echt op gang brengt. Fooien zijn welkom, want ik bevind me in een financiële spagaat. Verder hoef je voor deze emotionele rollercoaster niets mee te nemen, behalve een goed humeur.

 

Philip Huff

Ik kan niet wachten om de cursisten van PC Academy te ontmoeten. In samenwerking met mijn gerenommeerde collega’s zal ik ze alle do’s en don’ts bijbrengen van dialogen, intriges en seksscènes. Schrijven doe je met je hart.

 

Bent u too cool for school?

Win dan gewoon op eigen houtje de KOLOMKOMPETITIE.

Over een paar weken zijn de Tweede Kamerverkiezingen en de VVD heeft als belangrijkste slogan: ‘Normaal. Doen.’ Volgens hun website vindt de VVD het volgende ‘normaal’: ‘Thuis leren dat je de politie moet respecteren’, ‘Nederland uit de crisis halen’ en ‘Een arm om iemand heenslaan.’ En opdat we niet moeten denken dat de VVD al het slaan normaal vindt, vinden ze ‘Ambulance personeel het ziekenhuis in slaan’ niet normaal. Of zoals de VVD het zelf zou zeggen: Niet. Normaal. Maar wat vindt u normaal? En wat juist niet? PC vroeg het de gewone man op straat.

 

Gerard Verbeek (universitair hoofddocent cultuurfilosofie): ‘Volgens mij kun je anno 2017 niet meer met goed fatsoen spreken over ‘normaal’. Foucault heeft ons geleerd dat normaal niet kan bestaan zonder tegelijkertijd te spreken van niet normaal, waarmee je mensen buitensluit. Voor je het weet hebben we dan een nieuwe holocaust. En om op uw vraag naar ‘niet normaal.’ terug te komen, volgens mij kun je anno 2017 niet meer met goed fatsoen spreken over ‘niet normaal.’ Foucault heeft ons geleerd dat ‘niet normaal’ niet kan bestaan zonder ‘normaal’, waarmee je mensen buitensluit. Voor het weet hebben we dan een nieuwe holocaust.

 

Bennie Jolink (zanger van Normaal) ‘Voor mij was Normaal de mooiste tijd van m’n leven. Dat ik dat heb mogen doen, daar ben ik nog iedere dag dankbaar voor. Al die prachtige optredens, dat heuken, bier smijten en na afloop brommers kieken met van die boerentrienen, machtig mooi was het. Dat ik tegenwoordig normaal niet meer kan doen vind ik doodzonde, maar het gaat echt niet meer. Mijn gezondheid laat het niet meer toe.’

 

Ab Normaal (de moppenkoning van Nederland) ‘Wat ik normaal vind? Dat ik als roze konijn gewoon lekker een cafeetje binnen kan stappen, aan de bar een biertje kan bestellen en dan gezellig moppen kan tappen. Kent u deze bijvoorbeeld? ‘Een man zit alleen op zijn hotel op zakenreis. Uit verveling zit ie een beetje te zappen op de tv en komt op een pornokanaal: Na een half uurtje naar alle geiligheid te hebben gekeken krijgt ie eigenlijk wel zin en belt het nummer van een escortservice dat op het pornokanaal voorbijkomt: “Hallo?” klinkt het zwoel. “Hallo” zegt hij terug “Wat kan ik voor u doen?” klinkt het weer heel zwoel. “Wat kan je voor me doen?” krocht hij opgewonden “Je moet hierheen komen met latex laarzen, helemaal geolied. Met een geschoren kano en je moet mij… ”Meneer” onderbrak de zwoele stem hem “dit is de receptie, voor een buitenlijn moet u eerst eerst een ‘nul’ draaien.’ Dat is toch om je dood te lachen?’

 

Abdul Al Amsterdam-West (IS-strijder in Syrië): ‘Normaal? Het doden van ongelovigen, dat is normaal. Gewoon met die kuffars naar de woestijn rijden, zelf een kuil laten graven en daneen kogel door hun hoofd. En normaal gesproken verkracht ik dan ’s avonds een paar vrouwen om weer een beetje tot rust te komen, dat vind ik ook heel normaal. Wat ik niet normaal vind? Het Westen met hun losbandige levenswijze en gebrek aan normen en waarden.’

 

DOE MEE AAN DE RECENSIEPRIJSVRAAG EN WIN EEN ZAK GELD

 

 

images-2Maandag

Zin in worstjes. Er ligt nog een pakje in de koelkast uit 2016. Zal ik? Nee, nee, het is pas 2 januari, een beschaafd mens verbreekt zijn goede voornemens pas rond blue monday.    Ik heb het mezelf beloofd. Laat ik eens aan vleesvervangers denken. Misschien een vegetarisch schnitzel? Kipstuckjes van de Vegetarische Slager? Paté van Tartex? Hoe verzinnen ze het, het blijft een droge hap soja in je bek. Ja, die worstjes gooi ik weg. Of zal ik ze aan de hond geven? Aan Robert? Nee, die lust alleen maar kip saté.

 

Dinsdag

De tweeling wilde boterhamworst op hun brood. Dat hebben we vandaag niet! zei ik. Vervolgens lagen ze een half uur te krijsen op de grond. Bruno zei tegen Suzy: mama is een hoer. Had ze toch niet op die zwarte school moeten doen. Ik weet dat het een taboe is, maar soms heb ik er spijt van dat ik kinderen heb gekregen. Robert wil er nog wel drie maken, zei hij laatst toen we samen naar de film waren. Dacht het even niet. Enfin, op de radio hoorde ik vanmiddag dat de VVD fabrikanten wil verbieden om vleesnamen te gebruiken voor vegetarische producten. Lijkt me een uitstekend idee! Krijg ik tenminste niet steeds zo veel zin in echt vlees als ik die surrogaatsalami’s koop.

 

Woensdag

Vanmorgen de tweeling naar de logopedist gebracht. Je kunt er maar beter vroeg bij zijn, vooral als het in de familie zit. Bruno lijkt het wel goed te doen, maar Suzy wordt op school een beetje geplaagd. Ze heeft vooral moeite met de ‘g’ en ‘sch’. Bij het afscheid van de logopedist heb ik de sjaal voor mijn mond gehouden. Toch merkte hij wel iets. ‘Het is nog niet te laat, he, mevrouw Halsema’ riep hij me na.

 

Donderdag

De worstjes liggen er nog steeds. Had ik maar een drukke baan, dan dacht ik niet de hele dag aan eten. Ik haat kerstvakantie. Gelukkig hebben we van de logopediepraktijk een magnetische letterdoos meegekregen om te oefenen. Dat houdt me vandaag van de straat. Suzy en Bruno willen niet meedoen, maar toen ik schreeuwde dat mama vroeger dolgraag met de letterdoos had willen spelen, gehoorzaamden ze wel. Als ik kwaad word, dwing ik respect af.

 

Vrijdag

Weer met de tweeling naar de logopedist geweest. Hij zegt dat ik op verbaal-linguïstisch gebied het verkeerde voorbeeld geef aan mijn kinderen. Raadde me aan de film The Kings Speech te kijken. Bij de videotheek begrepen ze niet wat ik bedoelde. ‘King’s Speed? De dealer zit een paar stegen verderop, mevrouw.’ Nu op Netflix. Wat een kutdag.

 

Zaterdag

Stond vanmorgen in de rij bij de Vegetarische Slager. ‘Wat mag het wezen, mevrouw Halsema?’ vroeg hij. Ik vroeg om zes schnitzels. Die man wist niet wat ik bedoelde. ‘Zes schnitzels!’ riep ik. ‘Is dat nou zo lastig!’ Kreeg uiteindelijk veertien vegetarische slavinken voor dertig euro. Kwaad weggelopen en uiteindelijk bij de poelier beland. Half uurtje naar de draaiende kippetjes gekeken maar uiteindelijk weggelopen. Ik heb een ijzeren wil, altijd al gehad. Maar toen Robert vanavond nasi goreng aan het maken was had ik het wel even zwaar.

 

Zondag

’s Nachts wakker geworden met een rommelende maag. Naar de koelkast gelopen en toch een plakje ham gegeten. Heel snel, dus dat telt eigenlijk niet. Niemand heeft het ook gezien. De volgende ochtend ontving ik een appje van Rutger Castricum. Of ik naar zijn nieuwjaarsbarbecue wilde komen. Moet ik zeker mijn eigen lupineshoarma meenemen. Dacht het niet Rutger! Je komt me maar quinoasushi brengen.

Archief