U bent verstandig, dat zien wij meteen. Wij zien dat aan het exemplaar van Propria Cures dat u in uw hand houdt, en aan het feit dat u dit op het eerste oog zo onbeduidende drukwerkje niet gebruikt om uw schoenen mee schoon te vegen, maar daadwerkelijk het eerste stuk bent aan het lezen. We zitten in het witte bestelbusje aan de overkant van de straat, kom gerust een kopje koffie halen.

Wanneer u, zoals wij dat hebben, de luxe zou hebben gehad om in het rijke archief van een 125-jarig instituut te kunnen lezen hoe in deze Troonrede, deze State of the Union van het Nederlandse studentenbestaan, met het verstrijken der jaren de toon in dit decennium steeds donkerder is geworden, had u zich wellicht nog eens achter de oren gekrabd met betrekking tot uw beslissing om te gaan studeren. Al jaren is het somberte troef: studeren gaat u meer kosten, maar u krijgt er minder tijd voor. Op de universiteit heerst verdeeldheid, en wordt u gedwongen te kiezen tussen de NSB (als u tégen democratie bent en graag zuigelingen smoort) en de RAF (als u vóór democratie bent en graag monumenten uitwoont). Gelukkig is er Propria Cures, PC voor intimi, het échte redelijke alternatief. Dat PC tegenwoordig de gulden middenweg mag heten, zegt meer over het krankzinnige klimaat binnen het universitaire debat en de clowns die dat voeren, dan over PC, want op de keper beschouwd is er niets redelijk aan wat er in deze kolommen verschijnt.

In tegendeel. Als u in een openhartig interview wil lezen dat Manuel Broekman bij het schrijven van zijn debuutroman zo’n moeite had met wanneer je eigenlijk de of het schrijft, haalt u maar een Babel. Wanneer u liever iets leest over de seksuele fantasieën en favoriete cafés van de broer van Dolf Jansen haalt u maar een Folia. Als u daarentegen geïnteresseerd bent in een kort verhaal waarin Manuel Broekman en Geza Weisz beurtelings het gemummificeerde lijk van Gerard Reve pijpen, in de hoop zo aan wat talent te komen, bent u bij ons aan het goede adres. Als u heel benieuwd bent naar wat voor flauwe woordgrappen je allemaal kunt verzinnen bij de nieuwste boektitels, zijn wij uw hoop in bange dagen. Als u handige tips wil om geld te besparen, “omdat studenten altijd krap bij kas zitten en natuurlijk bier veel belangrijker vinden dan gezond eten hahaha” dan knoopt u zich maar op.

Propria Cures is de kwieke oma van Geenstijl en De Speld, die op een feestje ineens zoveel erudieter, grofgebekter en gevatter blijkt dan haar kleinkinderen, dat je die bleekneuzen snel links laat liggen en een zieke, misselijkmakende affaire begint met deze rimpelige, uitgezakte bejaarde, die in haar ogen de geile twinkeling heeft van een zestienjarig meisje. Door de regen en de wind zal PC naast u blijven staan, ook als u weet dat die regel afkomstig is uit het Koningslied, als u dan tenminste ook het Elsschotcitaat uit de vorige alinea hebt herkend. Opgericht in 1890 als uitlaatklep voor ontevreden leden van het corps, is PC in de loop der jaren achtereenvolgens uitlaatklep voor ontevreden communisten, uitlaatklep voor ontevreden liberalen en uitlaatklep voor ontevreden aspirant-debutanten geweest. Wij hebben twee Wereldoorlogen, ruzie met de nazi’s, vier algehele opheffingen, een gigantische financiële vordering van een Jood overleefd, daar kan uw met de hijgende adem van de Staat in de nek afgeraffelde bachelor ook nog wel bij.

Dat behalve het lezen van ook het schrijven voor PC een verstandige keuze is, blijkt wel uit de imposante lijst oud-redacteuren die de inhoud van dit blad door de loop van drie eeuwen hebben bepaald. Of u nu opkijkt tegen Martinus Nijhoff of tegen Beau van Erven Dorens, of u nu liever Hella Haasse leest of Henk Spaan, aan het bewonderen van hun alma mater Propria Cures ontkomt u niet. Er zijn meer straten in de verzetsheldenbuurt naar oud-redacteuren van PC vernoemd dan dat er vandaag de dag nog collaborateurs bij de Telegraaf werken (hoewel het een haartje scheelt). Op het PC Tennistoernooi komen meer BN’ers dan op de verjaardag van Joop van den Ende, en belangrijkere schrijvers dan op het gemiddelde Boekenbal. Altijd al de nieuwe Godfried Bomans willen worden? Het begin van zijn carrièrepad is het ideale begin van uw carrièrepad, en ook Godfried Bomans is natuurlijk begonnen bij Propria Cures.

Zoals bij alle waardevolle, belangrijke dingen zijn er ook wat betreft het schrijven voor PC meer manieren om het fout te doen dan om het goed te doen. Daarom krijgt u in dit eerste nummer van alweer de 126e jaargang een spoedcursus redacteur worden. Het is een lange, grillige weg vol vernedering, afgewezen stukken en bier dat u wel betaalt, maar niet opdrinkt. Maar als u de kans om langs een lange en pijnlijke weg door de onderwereld de literair-satirische hemel niet nu neemt, rest u alleen nog de gigantische omweg van eerst beroemd worden en dan gastredacteur, maar die route is alleen weggelegd voor de écht groten, zoals Herman Koch, of Edwin de Roy van Zuydewijn.

In ieder geval is de kiem gelegd voor een bestaan dat niet geheel mislukt is, u heeft immers PC in handen. O, en het labeltje steekt uit uw shirt, stop dat even terug. U mag dan een student zijn die in een achterlijk tempo een volledig uitgeklede studie moet doorlopen, en misschien zelfs al lid is geworden van een studievereniging, uw leven is nog niet mislukt. Het beste blad van Nederland gaat u redden. Het beste blad van Nederland? Is dat in ernst, of is dat weer die typische PC-bravoure? Nee, dat is ernst. Want een blad dat gehaat wordt door Arthur Seyss-Inquart én door Leon de Winter kan nu eenmaal niet slecht zijn.

Archief